Bij ons begint de zomer als de tang weer buiten hangt

Er is bij ons thuis geen officiële start van het buitenseizoen. Geen datum, geen aankondiging. Het gebeurt gewoon. De eerste avond dat het om zeven uur nog zacht is, staat Desiree met twee glazen in de deuropening en zeg ik niks, maar loop ik al naar de schuur.

De tang. Die is het teken.

Onze oudste is bijna het huis uit en zit tegenwoordig vaker met zijn telefoon dan met ons aan tafel. Maar als de bbq aangaat, komt hij naar buiten. Hij keert het vlees nu zelf, en hij doet het beter dan ik, al zeg ik dat niet hardop. Onze jongste is negen en heeft zichzelf tot kruidenmeester benoemd. Die functie heeft hij verzonnen en niemand heeft bezwaar gemaakt.

En daar sta je dan. Met z’n vieren in een halve cirkel rond iets wat staat te sissen. Niemand kijkt op een klok. De buurman roept iets over de schutting. Dat is het moment waar ik het hele jaar op wacht, en het duurt ongeveer twintig minuten, en dan is het weer voorbij.

Buiten koken is allang geen zomerding meer

Wat mij opvalt in mijn werk: het aantal mensen dat buiten koken serieus is gaan nemen, is de afgelopen jaren flink gegroeid. Niet met een barbecue in een hoek van de tuin, maar met een vaste plek. Een werkblad. Een overkapping. Een kraan.

Dat komt deels doordat de grens tussen binnen en buiten vervaagt. Wat we binnen belangrijk vinden, comfort en gemak en een beetje sfeer, trekken we door naar de tuin. En doordat er een dak boven hangt, is oktober ineens ook een optie.

Ik snap dat wel. Wij hebben het jarenlang gedaan zoals iedereen het doet. Een losse bbq, een klapstoel als bijzettafel, en na afloop alles weer naar binnen zeulen omdat er regen werd voorspeld.

En elk jaar hetzelfde gesprek met mezelf: volgend jaar doen we het beter.

Het ding waar niemand aan denkt

Als mensen een buitenkeuken plannen, gaat het over de grill. Over de spoelbak, misschien over koeling. Zelden over de muur erachter.

Terwijl daar alles gebeurt.

Vet spat. Rook slaat neer. Water loopt naar beneden. Bij ons zat er schoon metselwerk achter de bbq, en na twee seizoenen zag je precies waar ik altijd stond. Een schaduw op de muur in de vorm van mijn kookgewoontes. Desiree noemde het “jouw zelfportret”. Ze had gelijk en dat maakte het niet leuker.

En dan het tweede probleem. Alles wat je buiten nodig hebt, heb je nergens. De tang, de handdoek, het zout, de thermometer. Dus boor je haakjes in de muur, op de plek waar je op dat moment denkt dat ze moeten. Een halfjaar later blijkt dat de verkeerde plek, en dan zitten de gaten er nog steeds.

Bij ons hangt nu een magnetische wand achter de kookplek. Staal, gecoat, hitte- en vochtbestendig, en gemaakt om zowel binnen als buiten te hangen. Geen voegen, dus vet blijft nergens in zitten. Ik veeg hem af met een doek en dan is het klaar.

Maar het magnetische is waar ik echt blij van word. De tang hangt waar ik hem wil. De kruidenmeester heeft zijn eigen plankje op negenjarige hoogte, en dat heeft hij zelf uitgezocht. Als hij volgend jaar weer gegroeid is en ergens anders gaat staan, verhang ik alles in twee minuten. Geen boor, geen gaten, geen spijt.

Kleine dingen. Maar het is precies het verschil tussen een plek die werkt en een plek waar je omheen werkt.

Wat het eigenlijk oplevert

Ik ga niet beweren dat een achterwand je gezinsleven verandert. Dat zou onzin zijn.

Wat ik wel merk, is dit. Alles wat je vooraf goed regelt, hoef je later niet meer op te lossen. En elke keer dat je niet naar binnen hoeft voor een theedoek, of niet hoeft te schrobben omdat de wand gewoon schoon te vegen is, blijf je staan waar je stond.

Bij je oudste, die uit zichzelf naar buiten is gekomen. Bij je jongste, die uitlegt waarom er paprikapoeder bij moet.

Dat is de winst. Niet het materiaal. De minuten die je niet kwijtraakt aan gedoe.

Voor wie erover nadenkt

Een paar dingen die ik zou meenemen als je je buitenkeuken aan het bedenken bent.

Denk na over de muur voordat de rest er staat. Een wand plaatsen als alles al gemonteerd is, kan evengoed, maar het is altijd eenvoudiger andersom.

Kies materiaal op hoe je kookt, niet alleen op hoe het eruitziet. Buiten heb je te maken met vocht, temperatuurverschillen en directe hitte. Dat is iets anders dan een muur achter je inductieplaat.

En bedenk waar je spullen gaan hangen. Dat klinkt als een detail, maar het is het verschil tussen elke avond zoeken en elke avond doorkoken.

Verder: ga vooral gewoon buiten staan. Het weer is hier zelden precies goed en daar hoef je niet op te wachten.

Bij ons hangt de tang inmiddels klaar. Dat betekent dat het seizoen begonnen is, ook al vindt de kalender daar iets anders van.